Libië: gevecht op Tunesisch grondgebied

De afgelopen week hebben de militaire ontwikkelingen een verdere consolidatie laten zien van de posities die de troepen van Gaddafi in het westen van het land innemen. Misratah is door de strijdkrachten van Gaddafi verlaten maar de havenstad wordt nog wel onder vuur gehouden. In de nabije toekomst kan de bevoorrading van de rebellen via deze stad, die midden in het door Gaddafi gecontroleerde gebied ligt, plaatsvinden. De luchtaanvallen van de coalitie hebben op dit punt dus succes gehad. Geleidelijk aan schakelen de vliegtuigen van

de coalitie tanks, artillerie en munitieopslagplaatsen uit. Tot nu toe hebben deze luchtaanvallen de slagkracht van de troepen van Gaddafi nog niet wezenlijk aangetast. Het betrekkelijk geringe aantal ingezette vliegtuigen kan niet overal aanvallen uitvoeren en daar maakt Gaddafi handig gebruik van. In het westen van het land hebben de Libische strijdkrachten de rebellen in het nauw gebracht. Hier behoren de opstandelingen tot een berberstam die met de stam van Gaddafi al eerder in conflict waren. De grensposten zijn weer terugveroverd door de regeringstroepen maar bij het weer innemen van de grenspost Dehiba Wazin heeft zich een belangrijk incident voorgedaan. Korte tijd is er op Tunesisch grondgebied gevochten. Tunesië heeft scherp geprotesteerd en de regeringstroepen hebben Tunesië weer verlaten. Het incident toomt aan dat een zogenaamd ‘’spill over’’ effect van de burgeroorlog in Libië bepaald niet denkbeeldig is. Naarmate het conflict in Libië langer duurt, neemt de kans op een uitbreiding van het gewapende conflict naar Tunesië en Algerije toe.

Libië: scherpe reacties van Putin en Lawrow.

Door de ontstane situatie in Libië zijn de geopolitieke en energiebelangen van Rusland en China in het gedrang gekomen. Beide landen dreigen hun investeringen in het land kwijt te raken, nu zijn de opties om te reageren van China beperkt maar Rusland beschikt over meer mogelijkheden. De scherpe reactie van Lawrow spreekt in dit opzicht duidelijke taal. Rusland zal aan nieuwe VN resoluties aangaande Libië niet meer meewerken. Het Russische standpunt is dat de eerder aangenomen resolutie geen luchtaanvallen en zeker geen inzet van grondtroepen rechtvaardigt.

De verhoudingen met de VS en de EU hebben behoorlijke schade opgelopen. Putin heeft met de verklaring dat er een verband bestaat met de huidige situatie in Noord-Afrika en Westerse olie en gasbelangen de verhoudingen verder op scherp gesteld. Hij rekent daarmee in alle openbaarheid af met de humanitaire redenen die in het westen voor de acties van de NATO in Libië worden aangevoerd. Nu zijn de redenen voor de reactie van Putin eveneens van geopolitieke en economische aard en verschillen die niet wezenlijk van de ware reden voor het Westen om via de NATO in Libië op te treden. Het kaartje hieronder laat de concessies zien die voor Rusland op het spel staan. Ze vertegenwoordigen investeringen ter waarde van circa vier miljard dollar.

We zien in het geval van Libië dat er een harde confrontatie zich gaat aftekenen tussen de belangen van het Westen en Rusland en de explosieve mix van geostrategische en economische belangen kan niet zonder gevolgen blijven voor het optreden van de grootmachten Rusland, China en de VS in de andere gebieden van Noord-Afrika en het Midden-Oosten. Dit komt duidelijk aan licht in het optreden van Rusland en China ten aanzien van de situatie in Syrië.

China, Rusland en Libanon verhinderen veroordeling Syrië door VN

De situatie in Syrië is voor het regime van Assad verder verslechterd, de oppositie heeft nu ook de beschikking gekregen over anti tankwapens en dat beperkt de mogelijkheden voor Assad om de opstand neer te slaan. De loyale 4^e divisie wordt in het zuiden langs de grens met Jordanië in gezet. Er wordt gebruik gemaakt van kleine gevechtsgroepen bestaande uit enkele tanks en grote eenheden infanterie en speciale troepen. In stedelijke gebieden kunnen de anti tankwapens van de oppositie de troepen van Assad sterk hinderen bij de inzet van tanks. Voor straatgevechten in alle brandhaarden in het land heeft het Syrische leger niet genoeg betrouwbare troepen. Met het verstrijken van de tijd zullen de wapenleveranties uit Libanon en Irak aan de diverse opstandige groepen dit nog duidelijker aan het licht brengen. Er tekent zich dus een patstelling af. De oppositie kan Assad niet verdrijven en hij kan de oppositie met militaire middelen niet verslaan. De factor tijd werkt in het nadeel van Assad.

Maar de steun die het regime van Rusland en China krijgt brengt enige verlichting voor Assad. Rusland had in het geval van Libië, weliswaar met de nodige terughoudendheid, steun verleend aan een VN resolutie voor een no fly zone, nu in het geval van Syrië hebben Rusland, China en Libanon een al in het voorstadium een mogelijke VN resolutie tegen Syrië verhinderd. De reactie die in het geval van Libië uitbleef is nu wel zichtbaar, zowel Rusland als China zetten zich nu schrap. Er is als het ware een diplomatieke grens getrokken die het Westen niet moet overschrijden. De geostrategische belangen van Rusland in deze regio zijn groot. Het Russische marinesteunpunt Tartus staat op het spel en de positie die Syrië inneemt als voorpost tegen een mogelijke aanval op Iran. Rusland heeft groot belang bij het overeind houden van Iran als bondgenoot, dit uit zowel economische als strategische redenen. Het huidige regime in Iran houdt de VS weg uit het zeer energierijke Kaspische Zee gebied.

De geopolitieke “hoofdprijs” vormt dit gebied en Rusland is er alles aan gelegen om de VS uit dit gebied weg te houden. Het kaartje hieronder laat de strategische positie zien van zowel Iran als Syrië in dit touwtrekken tussen de VS en Rusland om dit gebied. Degene die dit gebied beheerst heeft de sleutel tot Centraal-Azië in handen en heeft daarmee enorme energievoorraden in handen.

Het is duidelijk dat China en Rusland ten koste van alles willen voorkomen dat de VS dit gebied onder controle krijgt. De twee grootmachten gaan steeds meer samenwerken op allerlei terreinen, ook militair, om de VS te blokkeren. Het is hen duidelijk dat huidige situatie in het Midden-Oosten past  bij de geopolitieke zetten van de VS en het Westen om dit gebied onder controle te krijgen. Syrië en Libië kunnen tegen deze achtergrond als zetten in dit spel gezien worden. Mocht de VS er in slagen het Kaspische Zee gebied onder controle te krijgen dan zijn zowel China als Rusland als globale spelers uitgeschakeld. Zowel Rusland als China zullen dit ten koste van alles willen voorkomen….

Trendlinks:

Troepen Gaddafi veroveren westelijke stad Lees meer..

Troepen Gaddafi  overschrijden in gevecht met rebellen Tunesische grens Lees meer..

Lawrow telefoneert met Libische premier: Tripoli tot dialoog bereid Lees meer..

Lawrow: kritiek op Westen wegens inmenging in M.O. crisis Lees meer..

Rusland ondersteunt geen nieuwe VN resolutie als die geweld ondersteunt Lees meer..

Putin: verband situatie in Noord-Afrika en Westerse olie en gas belangen Lees meer..

Engeland: inzet grondtroepen In Libië niet uitgesloten Lees meer..

China, Rusland en Libanon verhinderen veroordeling VN Syrië Lees meer..

Syrië: gevecht bij Libanese grens Lees meer..

Rusland voor nauwere militaire samenwerking met China Lees meer…

Minister buitenlandse zaken China gaat Egypte bezoeken Lees meer…

Banden Iran en Egypte aangehaald Lees meer..