Syrië: oppositie bewapent zich, grenzen dicht tegen wapensmokkel

De situatie in Syrië is de afgelopen week verder geëscaleerd met de beslissing van het regime van Assad om met troepen de grenzen zoveel mogelijk af te sluiten. Het geeft aan dat Assad in steeds grotere problemen is gekomen. De noodmaatregel vormt een teken aan de wand en heeft natuurlijk gevolgen voor de economie van het land. Nu al staan aan de grenzen met Irak, Jordanië en Libanon duizenden vrachtwagens te wachten om doorzocht te worden. Het doorzoeken van de konvooien hebben nu al de Syrische economie grote schade toegebracht. Winkels en fabrieken hebben tekorten aan voedsel en grondstoffen en dit zal de onrust verder aanwakkeren. De grenzen met Irak, Libanon en Jordanië kunnen onmogelijk hermetisch afgesloten worden maar toch is voor deze optie gekozen om de wapensmokkel zoveel mogelijk in te dammen. Want ook geld en infiltranten komen via de smokkelroutes het land binnen. De oppositiegroepen zijn zich dus aan het bewapenen en gebruiken ze ook. De onrust in het gehele land is verder toegenomen en zal zeker niet ophouden. De Syrische militaire top staat voor een bijna onmogelijke opgave: de grenzen dichthouden, binnenlandse onrust indammen en hit and run aanvallen op troepen tegen gaan. Het zal naar verwachting slechts een kwestie van tijd zijn voordat dit niet meer gaat lukken.

Een zorgelijke ontwikkeling is dat de diverse oppositie groepen vanuit de buurlanden steun ontvangen in de vorm van geld, wapens en strijders. Syrië beschuldigt nu politieke oppositie in Libanon er openlijk van wapens te leveren aan de diverse oppositiegroepen in Syrië. Dit werkt destabiliserend op de al gespannen situatie in Libanon. Er bestaat en nu een reële kans dat zowel in Libanon en Syrië een burgeroorlog ontstaat die beide landen uiteen doet vallen in diverse kleinere gebieden die langs religieuze scheidslijnen ontstaan. Zodra het regime Assad gevallen is zal men zich tegen elkaar keren.

Syrië beschuldigt Saoedi-Arabië van wapensmokkel naar oppositie

Dat de effecten van de onrust niet tot Syrië en Libanon beperkt blijven geeft de Syrische beschuldiging aan het adres van Saoedi-Arabië aan. Het land wordt ervan beschuldigd via Libanon, Irak en Jordanië de opstand in Syrië met geld en wapens te ondersteunen. Dit houdt in feite in dat Saoedi-Arabië betrokken wordt bij wat zich steeds meer ontwikkelt tot een groot conflict in dit deel van het Midden-Oosten. We zien dus nu dat de uitstralingseffecten van de ontstane situatie in Syrië zich nu aan het uitbreiden zijn naar zowel Libanon als Saoedi-Arabië, dat zich door het bezetten van Bahrein steeds meer lijnrecht tegenover Iran opstelt. Iran ziet haar geostrategische positie in de regio steeds ver afkalven door de recent ontwikkelingen. De strategische voorposten Libanon en Syrië lopen nu een steeds grotere kans verloren te gaan…

Iran en Saoedi-Arabië: snelle verslechtering wederzijdse betrekkingen

De bezetting door Saoedi-Arabië van Bahrein en de onderdrukkink van Shiitische oppositie in zowel Bahrein als in het eigen land heeft natuurlijk de verhoudingen met Iran geen goed gedaan. De strategische positie van Iran in de regio is met de bezetting van Bahrein een zware klap toegebracht. Tegen deze achtergrond moet de Iraanse dreiging om militair in te grijpen aan het adres van Saoedi-Arabië gezien worden. Dit is een voor Iran ongewoon scherp dreigement, normaliter onthoudt men zich van dergelijke uitspraken en is Iran meer terughoudend. Maar de situatie is nu voor Iran veel dreigender geworden dan dat vorig jaar nog het geval was. De geopolitieke problemen stapelen zich nu voor het land op, zeker nu ook de bondgenoot Syrië dreigt weg te vallen en voorpost Libanon wankelt. Ongewone en extreme situaties kunnen ook ongewone en extreme reacties provoceren. Het Iraanse dreigement moet dus zeker niet te licht worden opgevat. Iran is nu in het nauw gebracht en moet nu snel op één of andere manier reageren, de vraag is nu op welke manier en in welke vorm dat gebeurd.

Iran en Saoedi-Arabië zijn elkaars concurrenten in de regio en wat geostrategische positie in de regio richting Centraal-Azië betreft heeft Iran wel de nodige troeven in handen. Zeker als daarbij de geplande pijplijnprojecten en de goede relaties met Turkije, Rusland en China betrokken worden.

Maar de grote troef voor Saoedi-Arabië is de steun van de VS en die is in de regio met een sterke militaire presentie aanwezig en werkt gestaag aan regime change in Iran. Militair gezien is Iran dus in een steeds moeilijker positie komen te verkeren. Een directe militaire confrontatie met de VS is dan weliswaar tot nu toe uitgebleven maar de dreiging van een militair conflict met haar concurrent Saoedi-Arabië is daar voor teruggekomen en dat is zeker geen aanlokkelijk vooruitzicht voor zowel Iran als de rest van de wereld. Een gewapend conflict tussen beide landen zal ernstige consequenties voor de olieproductie en export in de regio hebben…

Libië: inzet van grondtroepen komt dichterbij

De ontstane patstelling in het land is de afgelopen week alleen maar duidelijker aan het licht gekomen. De luchtaanvallen van de coalitie zijn niet effectief genoeg gebleken en kunnen slechts geleidelijk de militaire capaciteit van Gaddafi aantasten. Hij heeft in het westen van het land steun van diverse stammen en die steun zal niet afnemen. Zijn machtsbasis is de betrekkelijk kleine gearabiseerde Berberstam, de Gadaffa, maar de andere stammen in het westen hebben zich met hem verbonden. Sirte en Sabha zijn de plaatsen waar de stam van Gaddafi haar machtsbasis heeft.

De strijd in Libië ontwikkelt zich steeds meer tot een interne stammenstrijd die het karakter heeft aangenomen van een burgeroorlog. Die als er geen verder ingrijpen van buitenaf komt, lange tijd kan voortduren. En dat is wat de coalitie natuurlijk wil voorkomen, een verdeling van het land in een westelijk door Gaddafi gecontroleerd deel en een door de rebellerende stammen in oostelijk deel zal de olieproductie en export voor lange tijd stilleggen. De EU bevindt zich dus onder tijdsdruk om snel een oplossing te forceren. De inzet van grondtroepen kan daarvan deel uitmaken maar heeft ook grote risico’s. Het gaat daarbij om een kostbare en grootschalige operatie die veel troepen en materieel zal vergen en als men te weinig middelen inzet zal het resultaat alleen maar zijn dat men een langdurige oorlog in het land moet voeren. De politieke kosten van een dergelijke actie zijn ook groot de verhoudingen tussen de EU en Rusland zullen sterk bekoelen. De Russische minister van buitenlandse zaken, Lawrow, heeft voor ernstige consequenties gewaarschuwd als het tot een inzet van grondtroepen mocht komen….

Trendlinks:

Syrië: Libanese politieke beweging  geeft oppositie wapens en geld Lees meer..

Protesten Syrië houden aan, wapensmokkel vanuit Irak Lees meer..

Saoedi-Arabië dreigt betrekkingen met Iran te verbreken Lees meer..

Iran: adviseur geestelijk leider dreigt Saoedi-Arabië met militair ingrijpen Lees meer…

Rusland en NATO: twistpunten raketschild en Libië Lees meer…

Putin: zelfstandig sterk Rusland voorkomt buitenlandse inmenging Lees meer…

Putin: zeegedeelte Nord Stream in juli 2011 klaar, oktober levering aan EU Lees meer..

Lawrow: inzet grondtroepen in Libië heeft ernstige gevolgen Lees meer..

Libië: EU wacht op toestemming VN voor inzet grondtroepen Lees meer..

Libië: Frankrijk en Italie sturen militaire teams naar rebellen Lees meer..

Libië: rebellen accepteren grondtroepen Lees meer..

Pentagon: inzet drones in Libië Lees meer…