Geotrendlines

China en Rusland stellen via SCO grenzen aan beleid VS in Midden-Oosten update geopolitiek 52

China en Rusland stellen via SCO grenzen aan beleid VS in Midden-Oosten

De afgelopen week hebben Rusland en China hun strategisch partnerschap verstevigd en dat kan alleen maar als reactie gezien worden op de drastische veranderingen in de geopolitieke situatie in Noord-Afrika en het Midden-Oosten. De VS heeft in de gehele regio een beleid in gezet dat er op gericht is Rusland en China uit dit strategische gebied te verwijderen. Een reactie van de twee andere grootmachten kon dan ook niet uitblijven. Via de bijeenkomst van de leden van de SCO zijn er grenzen gesteld aan het optreden van de VS in de regio. De Sjanghai Cooperation Organisation bestaat uit Rusland, China, Kazakstan, Oezbekistan, Kirgizië en Tadzjikistan. De status van waarnemer hebben Iran, India, Pakistan en Mongolië. De organisatie omvat in feite het gehele Euraziatische continent en heeft als meest dominante leden Rusland en China.

Op de bijeenkomst hebben de leden verklaard tegen het Amerikaanse raketschild te zijn en heeft men ten aanzien van de situatie in het Midden-Oosten en Noord-Afrika het standpunt ingenomen dat het gewapende conflict in Libië beëindigd moet worden. Dit geeft duidelijk het standpunt van Rusland en China weer, maar ook de andere leden willen de invloed van de VS indammen en de VS weghouden uit Centraal-Azië.

De SCO begint zich dus als een tegenwicht tegen de Amerikaanse dominantie in de regio te ontwikkelen. De CSTO kan als de tegenhanger van de NATO in de regio beschouwd worden. Rusland is de drijvende kracht achter deze organisatie. De leden van de Collective Security Treaty Organisation zijn Rusland, Wit-Rusland, Armenië, Kazakstan, Oezbekistan, Kirgizië en Tadzjikistan. China is geen lid van de organisatie maar houd in het kader van de SCO en bilaterale afspraken geregeld oefeningen met Rusland en is dus via deze weg verbonden met de CSTO.

Het strategisch partnerschap van China met Rusland omvat ook nauwe militaire samenwerking en zal de CSTO in de nabije toekomst een aanzienlijke militaire slagkracht kunnen geven. Iran heeft de status van waarnemer bij de CSTO en is tot nu toe niet toegelaten als lid om niet meteen een confrontatie met het Westen aan te gaan. Als Iran lid zou zijn en zou worden aangevallen door de VS dan zou dat meteen een oorlog inhouden tussen de CSTO en de NATO. Maar het feit dat Iran niet is toegelaten als lid van de CSTO wil nog niet zeggen dat het niet beschermd wordt door China en Rusland. Iran wordt door beide landen als een belangrijk strategisch element gezien in de afscherming van Centraal-Azië tegen de VS. En beide grootmachten zien Iran als een voorpost in hun verdediging die onder geen beding mag worden opgegeven.

Engeland beschuldigt Iran van steun aan Assad bij neerslaan opstand

Dat de situatie in Syrië verbonden is met controverse rond Iran illustreert duidelijk de verklaring van de Engels minister van buitenlandse zaken, Hague, die Iran openlijk beschuldigd van militaire steun aan Syrië bij het harde optreden tegen de oppositie. Voor het de VS en Engeland zijn de beide ‘’problemen’’ verbonden. Dat geldt ook voor Rusland en China en ook voor Iran. Voor Iran vormen Syrië en Libanon belangrijke voorposten in de verdediging van Iran tegen een aanval door de VS en Israël. We zien dus dat in deze regio Syrië en Libanon voor alle betrokkenen diverse geopolitieke belangen op het spel staan. Voor de VS is gaat het om regime change en uitbreiden van invloed door andere geopolitieke spelers, Rusland en China, te verdrijven. Voor Iran, Rusland en China gaat het om het verdedigen van strategische voorposten.

Het valt te verwachten dat geen van de betrokken partijen zonder conflict deze voorposten zal opgeven en het is ook duidelijk dat de VS niet zal stoppen met het ingezette beleid. Het ziet er dus naar uit dat er in de komende weken een harde confrontatie zal gaan plaatsvinden in de regio tussen de VS en Rusland. De spanning in het gebied is met het aantreden van een nieuw kabinet in Libanon niet afgenomen. De interne tegenstellingen blijven bestaan en het door Hezbollah gesteunde en gevormde kabinet is op zijn zachtst gezegd niet populair bij de VS dat Iraanse invloeden weg wil houden uit Libanon. De situatie blijft dus dreigend in Libanon.

Turkije overweegt bufferzone in Syrië

De laatste weken tekent zich steeds duidelijker een  verslechtering af in de betrekkingen tussen Syrië en Turkije. Turkije oefent steeds duidelijker kritiek uit op Assad ten aanzien van het optreden tegen de oppositie. Syrië op haar beurt heeft kritiek op het toelaten van vluchtelingen in Turkije, volgens Syrië gaat het hierbij ook om het bieden van veilige vluchthaven van bewapende terroristen. De gevechten van Syrische veiligheidstroepen met gewapende groeperingen van de vorige week in Jisr al Shoegur en omgeving hebben nu dus steeds meer gevolgen voor de verhoudingen tussen beide landen. Deze waren voor de onrust in Syrië nog goed, nu is daar dus verandering in gekomen.

De aanwijzingen worden sterker dat Turkije overweegt een bufferzone in te richten in Turkije zelf of in Syrië. Deze bufferzone zou moet dienen als een veilige haven voor vluchtelingen. Mocht Turkije dit doen op Syrisch grondgebied dan is het daarbij onvermijdelijk dat het tot gevechten komt met Syrische troepen. Dat zou dan een oorlog inhouden tussen beide landen en aangezien Turkije een NATO lid is betekent dit dan dat Syrië in oorlog is met het bondgenootschap. De deur staat dan open voor een grondoffensief van de NATO in Syrië, iets wat in Libië tot nu toe nog niet gebeurd is. Een dergelijke ontwikkeling zal dan de verhoudingen met Rusland en China nog meer op scherp zetten. En Iran is in dat geval dan zijn vooruit geschoven verdediging kwijt en zou dan wel eens de volgende op lijst kunnen worden.

Strijd om raketschild spitst zich toe, Praag wijst VS radar uit veiligheidsoverwegingen af

De spanningen tussen de VS en Rusland zijn de afgelopen week sterk toegenomen door de ontwikkelingen van de afgelopen weken in het Midden-Oosten en dat heeft nu ook gevolgen voor de EU. Het geplande raketschild is Rusland al lange tijd een doorn in het oog en wordt als een bedreiging van de eigen nationale veiligheid gezien. Als het schild volledig operationeel is dan is het Russische nucleaire arsenaal buiten spel gezet. Het land heeft dan geen mogelijkheid meer om te reageren op een nucleaire aanval in de vorm van een zogenaamde ‘’first strike”. Het schild kan dan volgens Rusland een Russische respons effectief onderscheppen. Het is dus duidelijk dat Rusland ten aanzien van het raketschild geen concessies wil doen.

De VS is echter ook niet van plan concessies te doen en gaat gestaag verder met de implementatie van dit schild. Installaties die bij het schild horen moeten geplaatst worden in Polen, Roemenië en Bulgarije. Tsjechië heeft nu besloten om uit veiligheidsoverwegingen van plaatsing van een radar van dit schild af te zien. Men wil geen doelwit worden van eventuele Russische tegenmaatregelen. Lees:men wil geen doel worden van een Russische aanval. Het geeft aan dat de controverse rond het schild nu ook gevolgen heeft voor de opstelling van een EU lid. Het is duidelijk dat als het raketschild er komt dit ernstige gevolgen heeft voor de betrekkingen tussen de EU en Rusland. Ondanks de schijnbare ontspanning van dit moment tussen de EU en Rusland staan de wijzers op storm voor de nabije toekomst. De storm is al aan de gang in Noord-Afrika en het gehele Midden-Oosten…..

Trendlinks:

China en Rusland: strategisch partnerschap Lees meer…

China en Rusland tegen raketschild Lees meer…

Praag wijst VS radar uit veiligheidsoverwegingen af Lees meer…

Polen en VS breiden militaire samenwerking uit Lees meer…

Russische marine volgt marineschepen VS in Zwarte Zee Lees meer…

China : SCO leden krijgen gunstige leningen Lees meer…

SCO: tegen VS raketschild en voor stoppen gewapend conflict Libië Lees meer…

Russische gezant: directe contacten tussen Tripoli en Benghasi Lees meer…

Turkije overweegt bufferzone in Syrië Lees meer…

Syrië heeft kritiek op politiek Turkije Lees meer…

Israel: nieuw Libanees kabinet moet wapenstilstand handhaven Lees meer…

Syrië: opstandelingen doden 120 militairen en veiligheidstroepen update geopolitiek 51

Syrië: opstandelingen doden 120 militairen en veiligheidstroepen

Na een zeer korte periode van schijnbare rust heeft de afgelopen week een verdere escalatie laten zien van de situatie in Syrië. Afgelopen zondag heeft er zich weer een ernstig incident voorgedaan op de Golanhoogte, aan de grens tussen Israel en Syrië, tientallen Syrische demonstranten zijn daarbij gedood door het Israëlische leger. Volgens Syrië werden bij dit incident 23 personen gedood en circa 350 personen gewond. Op de zogenaamde Naksa dag protesteren Palestijnen en Syriërs tegen de bezetting door Israel van de Golanhoogte. Bij een poging om de grens te bestormen werd door Israëlische militairen het vuur geopend. Het incident laat duidelijk zien hoe gespannen de situatie in de regio is. Israel heeft nu haar troepen aan de grens met Syrië in verhoogde staat van paraatheid gebracht.

Een nog ernstiger incident heeft zich direct op de dag na het vorige incident voorgedaan. Bij Jisr al Shughour werden afgelopen maandag en dinsdag bij gevechten tussen opstandelingen en Syrische veiligheidstroepen circa 120 man aan Syrische kant gedood. In de stad werd zwaar gevochten tussen goed bewapende opstandelingen en de orde troepen. Het regime van Assad heeft twee brigades ingezet om de tegenstand in de regio te breken. De westelijke kuststrook geldt als de machtsbasis van het regime. Voor Assad vormt deze ontwikkeling dus een teken aan de wand, de onrust is nog lang niet voorbij en dit incident laat duidelijk zien dat ook de kuststrook gevaar loopt. Het noordwesten van het land tussen de steden Homs, Hama en Latakia dreigt in handen van de opstandelingen te vallen.

Op de kaart hierboven zijn de christelijke enclaves te zien waar Jisr al Shughour deel vanuit maakt. Syrië beschuldigt nu de Christenen in Libanon ervan de groepen bewapend te hebben, maar waarschuwt ook Turkije geen steun te geven aan de opstandelingen, van wie een aantal naar Turkije is gevlucht. Erdogan heeft echter verklaart dat de Turkse grens voor vluchtelingen open blijft. De verhoudingen tussen Turkije en Syrië staan dus nu onder druk en dat is het gevolg van de toenemende druk van de VS op Turkije om een meer pro westers standpunt in te nemen in de controverse rond Libië en Syrië. Turkije is dus nu ook bij het conflict in Syrië betrokken geraakt.

Moskou wijst VN resolutie tegen Syrië scherp af

De situatie in Syrië heeft nu geleid tot een keiharde diplomatieke confrontatie tussen de VS en het Westen en Rusland en China. Syrië is het gebied waar de drie grootmachten zich schrap zetten en wat de test zal zijn voor de betrekkingen tussen deze drie. De gevolgen van een verslechtering van de betrekkingen tussen de grootmachten zal op tal van terreinen gevolgen hebben voor de gehele wereld. Het gaat er nu om of er een nieuwe koude oorlog kan worden voorkomen. De door het Westen voorgestelde VN resolutie tegen Syrië wordt door China en Rusland afgewezen. Maar ook landen als Brazilië, India, Zuid-Afrika en Libanon wijzen een dergelijke resolutie van de hand. De zogenaamde BRICs landen vormen nu dus meer en meer één front tegenover de VS en het Westen. Libanon probeert een overslaan van het conflict naar het eigen land te voorkomen.

Er wordt dus hoog spel gespeeld en de geopolitieke belangen van de betrokken partijen zijn hoog, de VS wil het ingezette beleid ten koste van alles doorzetten en China en Rusland willen dit beleid ten koste van alles stoppen. Een herhaling van de situatie rond Libië zal door Rusland en China niet worden geaccepteerd.

EU voegt 6 havens in Libië aan sanctielijst toe, Peking onderhandelt

Na Rusland heeft nu ook China actie ondernomen met betrekking tot Libië. Afgezanten van de Libische regering hebben in Peking gesprekken gevoerd en vertegenwoordigers van de Libische rebellen zijn eveneens in Peking uitgenodigd voor gesprekken. Zowel Rusland als China zetten dus in Libië in op onderhandelingen en het bereiken van een wapenstilstand. Dit staat lijnrecht tegenover het in gevolgde beleid van de VS en de Eu in Libië. Zij zetten in op het verder opvoeren van de luchtaanvallen en steun aan grondacties van de rebellen. Ook financiële steun wordt er door het Westen aan de oppositie in Libië gegeven. Opmerkelijk is dat de EU nu 6 havens in het westen van het land, het gebied dat door Gaddafi wordt gecontroleerd, gaat blokkeren en zo dus de export van olie door Gaddafi verhindert. Tegelijkertijd zijn de rebellen begonnen met het leveren van olie aan de VS.

Het is duidelijk welke posities het Westen en Rusland en China in dit conflict innemen, het is eveneens duidelijk dat het conflict op de grond in Libië nog langere tijd zal voortduren..Als het Westen een beslissing wil forceren zal dat met een grootschalige inzet van grondtroepen moeten gebeuren. Dit zou dan wel de verhoudingen met Rusland en China verder op scherp zetten. Het onzeker of het Westen bereid is de politieke en financiële kosten van een grondoorlog te dragen, voorlopig hoopt men een regime change met aanhoudende intensieve bombardementen te bereiken. Het gevecht oom Libië is dus nog in volle gang.

Iran stuurt onderzeeërs naar Rode Zee

Ondertussen neemt de druk op Iran weer toe, de onrust in de Arabische wereld heeft Iran extra waakzaam gemaakt. Het land heeft vorige week verklaard de groepen die verandering in de Arabische wereld willen en daarbij niet inzetten op steun door de VS te willen gaan steunen. Daarbij moet natuurlijk in eerste instantie gedacht worden aan de situatie in Bahrein waar de Shiitische meerderheid in opstand is gekomen tegen het regime. Maar het is natuurlijk duidelijk dat Iran terdege rekening mee houdt dat het de volgende is die aangepakt gaat worden. Tegen deze achtergrond moet dan ook de beslissing gezien worden dat er onderzeeërs naar de Rode Zee gestuurd worden. Iran wil voor alle zekerheid haar verdediging zo veel mogelijk naar voren leggen en inlichtingencapaciteit omtrent vlootbewegingen in de regio die op een aanval kunnen duiden opbouwen. Iran is er dus niet zeker van of er deze keer een aanval op het land uit zal blijven. Men schat de situatie deze keer duidelijk als dreigender in dan de afgelopen jaren.

Deze week hebben Iraanse militairen in het zuidwesten van het land een groep van paramilitaire Koerdische organisatie Komalah vernietigd. Iran beschuldigt de groep ervan banden te onderhouden met Amerikaanse inlichtingendiensten. In de regio hebben zich de laatste tijd meerdere keren gevechten voorgedaan tussen  Koerdische rebellen en Iraanse veiligheidstroepen. De spanning neem dus ook hier weer toe. Iran blijft aan het nucleaire programma vasthouden en breidt dit nu sterk uit met hernieuwde Russische steun.

Raketschild: Rusland waarschuwt voor nucleaire wapenwedloop

De ontwikkelingen in Noord-Afrika en het Midden-Oosten hebben de verhoudingen tussen de VS en Rusland en China duidelijk op scherp gesteld. De confrontaties tussen de drie grootmachten spelen zich af in Libië, Syrië en nu ook weer rond Iran. De geopolitieke belangen en doelen van de drie grootmachten zijn in het geding. Rusland en China hebben er beide geopolitiek belang bij om de Kaspische Zee regio en Centraal-Azië vrij te houden van Amerikaanse invloeden. In eerste instantie gaat het hierbij om de controle over de energiebronnen en de transportlijnen in dit gebied. Maar degene die in dit gebied militaire steunpunten heeft beheerst in feite Rusland en China. De VS heeft als geopolitiek doel in dit gebied steunpunten te verwerven en zo langere tijd als enige grootmacht over te blijven. Iran en Afghanistan vormen daarbij belangrijke springplanken. Afghanistan staat al onder controle van de VS.

Rusland en China doen er alles aan om dit tegen te gaan en dus kunnen confrontaties met de VS niet uitblijven en die vinden dus nu ook plaats. Tegen deze achtergrond moeten dan ook de Russische bezwaren gezien worden tegen het raketschild van de VS, de expansie van de NATO en de EU naar het oosten en de positie die het land inneemt in de controverse rond Iran. De laatste weken zien we steeds meer en steeds scherpere confrontaties rond deze items tussen de VS en Rusland. Maar ook tussen de VS en China, waar Iran en de situatie in Pakistan de hoofdrol spelen. Het ziet er niet naar uit dat deze confrontaties in de komende weken zullen afnemen, het ziet er eerder naar uit dat ze nog zullen toenemen….

Trendlinks:

Bloedbad op de Golanhoogte: Frankrijk eist onderzoek Lees meer…

Israel: leger aan de grens met Syrië verhoogde staat paraatheid Lees meer…

Syrië: opstandelingen doden 120 militairen en veiligheidstroepen Lees meer…

Moskou wijst VN resolutie tegen Syrië scherp af Lees meer…

Libië onderhandelt in Peking Lees meer…

Libië: rebellen in Peking uitgenodigd Lees meer…

Libische oppositie levert olie aan VS Lees meer…

EU voegt 6 havens in Libië aan sanctielijst toe Lees meer…

Iran meldt vernietiging van door VS gesteunde groep terroristen Lees meer…

Iran stuurt onderzeeërs naar Rode Zee Lees meer…

Ahmedinjehad: VS plant aanslagen op nucleaire installaties Pakistan Lees meer…

Raketschild: Rusland waarschuwt voor nucleaire wapenwedloop Lees meer…

CSTO bereid tot ingrijpen in Kirgizië Lees meer…

Libië: NATO mandaat verlengd, Russische onderhandelingen op gang update geopolitiek 50

Libië: NATO mandaat verlengd, Russische onderhandelingen op gang

In de situatie in Libië hebben de afgelopen week zich twee belangrijke ontwikkelingen voorgedaan die het verloop van het conflict in de komende weken gaan beïnvloeden. Het mandaat van de NATO is nu met vier maanden verlengd. De alliantie zet in op het oplossen met militaire middelen van het conflict binnen deze termijn. De luchtaanvallen zijn geïntensiveerd en ook op de grond zijn de activiteiten van speciale troepen uit de VS en Engeland opgevoerd. Er zijn berichten dat dit ook gebeurd door de inzet van zogenaamde ‘’contracters’’ die door Quatar betaald zouden worden. De militaire patstelling is daarmee natuurlijk niet opgelost. Wel heeft men bereikt dat ook Rusland nu mee wil werken aan het verwijderen van Gaddafi. Zo op het oog gaat het hierbij dus om een succes van de coalitie, eerst was Rusland fel gekant tegen het verwijderen van Gaddafi nu dus niet meer. Maar de scherpe Russische opstelling in het conflict heeft wel geleid tot een vrijgeleide voor de Russische onderhandelaar, Margelow, die in Benghasi en Tripoli gaat onderhandelen. Hij gaat dus praten met beide partijen en gaat voortbouwen op de basis die in recente gesprekken tussen de rebellen en de Libische autoriteiten in Moskou is gelegd.

Race tussen NATO en Rusland in Libië

Rusland zet in ieder geval in de kwestie Libië in op onderhandelingen om iets van de verloren positie in de regio terug te winnen. Er tekent zich een race af tussen de NATO en Rusland in Libië. Mocht het lukken om een wapenstilstand tussen de rebellen en Gaddafi voor elkaar te krijgen dan is er sprake van een succes voor Rusland. Als de NATO er in slaagt de troepen van Gaddafi zodanig te verzwakken dat de rebellen de overhand krijgen dan is er sprake van een succes voor de coalitie. De kans hierop is overigens niet groot, de troepen van Gaddafi zijn nog steeds te sterk voor de rebellen. Een gelijk spel is het resultaat wanneer Rusland er in slaagt om een wapenstilstand te bereiken maar daarvoor Gaddafi moet opgeven. Het land wordt dan opgedeeld in een westelijk en een oostelijk deel, waarbij het westelijk deel het dan moet stellen zonder de charismatische Gaddafi. De komende weken zullen laten zien wat de uitslag zal zijn. De olieproductie in Libië ligt in ieder geval tot die tijd stil en mogelijk nog een lange tijd na een ‘’oplossing’’ van het conflict.

Tegenstelling VS en Rusland over Syrië verscherpt

De situatie in Syrië lijkt op dit moment rustiger te zijn geworden. De troepen van Assad hebben de afgelopen week de situatie onder controle gekregen. Maar er blijven nog enige verzetshaarden actief, het gaat hierbij om de stad Homs waar nog gevochten wordt in twee voorsteden. De confrontatie tussen de troepen van Assad en zwaar gewapende opstandelingen gaan hier nog door. De opstandelingen maken gebruik van zware automatische wapens en anti tankraketten. De meeste opstandelingen zijn echter naar Libanon gevlucht en verzamelen zich in de Tripoli. Van hieruit worden nog wapens naar Homs gesmokkeld, maar voorlopig is het leger van Assad aan de winnende hand.

Het is duidelijk dat de aanwezigheid van opstandelingen in Libanon en de wapensmokkel richting Syrië de spanning in de regio sterk verhoogd. En het wordt eveneens pijnlijk duidelijk dat Libanon niet in staat is om de wapensmokkel naar Syrië tegen te gaan. Gestaag verliezen de Libanese autoriteiten de controle over de gang van zaken in eigen land. Dit is een situatie die niet te lang kan voortduren zonder dat er gevolgen zijn voor de situatie in Libanon zelf. De situatie wordt nog verergerd door het feit dat er nog steeds geen regering is gevormd door Hezbollah.

Rusland waarschuwt tegen militaire hulp aan Syrische oppositie

Een ongewoon scherpe waarschuwing is door Rusland geuit aan degenen die de Syrische oppositie militaire hulp willen geven. De boodschap is duidelijk gericht aan het adres van de VS en Israël, en heeft evenzeer betrekking om de leveranties die al plaats vinden via de wapensmokkel vanuit Libanon. Rusland is niet van plan de positie in Syrië op te geven en heeft dus bij Syrië een grens gesteld die niet door de VS moet worden overschreden. Een herhaling van de situatie zoals die zich nu voordoet in Libië wordt niet geaccepteerd. Rusland is nu bezig grenzen te stellen in de regio en doet dat steeds nadrukkelijker. De EU heeft ook een scherpe waarschuwing gekregen vanwege het voorgelegde ontwerp voor een VN resolutie. De overeenkomsten met het optreden van de VS en de EU rond de controverse rond de kwestie Libië zijn groot. Maar er is wel één groot verschil: in het geval van Syrië wordt dit optreden door Rusland niet geduld en zijn er dus tegenacties te verwachten. Een herschikking van de geopolitieke kaarten in de regio in het voordeel van de VS kan op vastberaden Russische tegenstand rekenen.

Tegenstelling VS en Rusland over Iran verscherpt

In de controverse rond Iran is Rusland nu duidelijk teruggekeerd naar het oude onbuigzame standpunt van een paar jaar geleden. De geopolitieke belangen zijn hier te groot om concessies aan het Westen te doen. De afgelopen week heeft Rusland nog eens aangegeven dat men tegen verdere sancties tegen Iran is. Daarnaast is nog eens benadrukt dat Iran het recht heeft op het ontwikkelen van eigen nucleaire industrie. De minister van buitenlandse zaken Lawrow verklaarde dat er tot nu toe geen enkele aanwijzing is dat Iran bezig is met het ontwikkelen van een eigen kernwapen. Hiermee plaatst Rusland zich lijnrecht tegenover de VS en Israel die hier wel vanuit gaan.

Het Russische standpunt is dat de sancties tegen het nucleaire programma van Iran dienen als excuus om uiteindelijk regime change in Iran te bewerkstelligen en zo de geopolitieke positie in de regio van Rusland en China aan te tasten. Als Iran onder invloed van de VS komt dan ligt de weg naar het energie rijke Centraal-Azië wijdt open. Hier zijn de geostrategische belangen van zowel Rusland en China in het geding en beide grootmachten zullen hier tegen optreden. In de controverse rond Iran zal dit duidelijk naar voren komen.

De komende weken zullen de tegengestelde belangen van de VS en Rusland met betrekking tot Iran, Syrië en Libië tot verdere confrontaties leiden. Ook China zal zich in deze confrontaties mengen en waarschijnlijk meer het accent op Pakistan en Iran leggen. Het is nu afwachten of de drie grootmachten bereid zijn concessies te doen en hun opstelling willen wijzigen. Aangezien het hier om fundamentele geopolitieke doelen en belangen gaat is de kans hierop gering……

Trendlinks:

NATO geeft Russische onderhandelaar vrijgeleide in Libië Lees meer..

Libische rebellen ontkennen herziening olie contracten Lees meer…

NATO: oplossing in Libië binnen 4 maanden Lees meer…

Rusland waarschuwt tegen militaire hulp aan Syrische oppositie Lees meer…

Libanees leger: grens Israel gesloten militaire zone Lees meer…

Voormalig hoofd Mossad: aanval Israel op Iran betekent regionale oorlog Lees meer…

Tsjechie wil zich bij raketschild aansluiten Lees meer…

Rusland tegen nieuwe sancties tegen Iran Lees meer…

Rusland bevestigt nucleaire rechten Iran Lees meer…

Israel wil oppositie in Iran steunen Lees meer…

Griekenland: South Stream belangrijk voor diversifiëren energieverzorging Lees meer…

Pakistan: verdere destabilisatie, VS en China tegenover elkaar update geopolitiek 49

Pakistan: verdere destabilisatie, VS en China tegenover elkaar

Naast de aanhoudende onrust en destabilisatie in Noord-Afrika en het Midden-Oosten is de afgelopen weken de spanning in Pakistan verder opgelopen. De regelmatige aanvallen met onbemande vliegtuigen door de VS op Pakistaans grondgebied hebben de roep in Pakistan om de betrekkingen met de VS te herzien doen toenemen. De eenzijdige actie van de VS op Pakistaans grondgebied waar onlangs Bin Laden werd uitgeschakeld vormt maar één incident in een reeks van incidenten. De situatie in het noorden van Pakistan is de afgelopen maanden nog verder uit de hand gelopen, de Pakistaanse autoriteiten hebben slechts in naam controle over dit gebied. Groepen van de Taliban en de VS bestrijden elkaar nu steeds vaker op Pakistaans grondgebied, met af en toe inmenging door Pakistaanse troepen.

Dit is natuurlijk een situatie die de Pakistaanse autoriteiten niet kunnen laten voortduren als men Pakistan als staat wil laten voortbestaan. De situatie in het buurland Afghanistan heeft grote invloed op de toestand in Pakistan. De twee grootmachten China en de VS, maar natuurlijk ook Rusland, hebben in deze regio tegengestelde geostrategische belangen. En deze tegenstellingen komen nu steeds vaker aan het licht. China heeft Pakistan nu meer steun toegezegd om in deze regio de invloed van de VS in te dammen. De bescherming van de transportlijnen voor olie en gas zijn hier een belangrijk doel voor China. Zowel Rusland als China willen de VS uit Centraal-Azië weg houden en zo de energiereserves van dit gebied beschermen.

Voor China is het daarbij van belang marinesteunpunten dichtbij het Midden-Oosten te hebben. De haven Gwadar is een strategisch steunpunt dat de positie van China in de regio kan verbeteren en de haven ligt dicht bij Iran, dat ook door China ondersteund wordt. Ook voor wat betreft Iran vormen olie en gas de reden voor deze ondersteuning. Op de kaart is duidelijk te zien dat de zeeroutes naar China kwetsbaar zijn. De marine van de VS is in deze regio dominant aanwezig en ook India breidt gestaag haar marine uit en dus ook haar invloed in de regio. China zet dus ook in op veilige landroutes en krijgt daarbij steun van Rusland. India is een concurrent van China in de regio en dat heeft tegelijkertijd ook invloed op de situatie in Pakistan. India en Pakistan hebben met elkaar oorlog gevoerd en China en India ook. Diverse geopolitieke belangen staan dus in deze regio tegenover elkaar. Er zijn nu drie grootmachten en één regionale grootmacht in de regio actief en dat maakt de situatie explosief.

Plotseling bezoek Clinton aan Pakistan

Dat de situatie ernstig is geeft het onaangekondigde bezoek van de Amerikaanse minister van buitenlandse zaken Clinton aan. De verhoudingen met Pakistan staan op scherp en het wordt duidelijk dat Pakistan van de Amerikaanse invloed in het land af wil. Een belangrijke factor is nu dat het land daarin ondubbelzinnig gesteund wordt door China en Rusland. Het verlies van invloed in Noord-Afrika en het Midden-Oosten aan de VS door de beide grootmachten zorgt er nu voor dat Rusland en China zich nu schrap zetten in Pakistan. Hier wordt een streep getrokken waar de VS niet overheen moet gaan. Tot nu toe zet de VS haar beleid in deze regio echter gewoon door. Een complicerende factor vormen de Pakistaanse atoomwapens die de komende weken wel eens brisant thema kunnen gaan vormen in de betrekkingen tussen de VS en Pakistan. Pakistan heeft al aangekondigd geen inmenging op dit punt te zullen dulden door de VS en alle middelen zal inzetten om de zeggenschap over deze wapens te behouden.

Het aantal aanslagen en incidenten in Pakistan neemt ondertussen gestaag toe. Het meest opmerkelijke incident van de afgelopen week was de aanslag op de Mehran luchtmachtbasis   bij Karachi. Daarbij is door een kleine groep aanvallers de gehele marine inlichtingencapaciteit van Pakistan in één klap uitgeschakeld. Het ging hierbij om een goed gecoördineerde aanval van circa 15 aanvallers, die over uitstekende inlichtingen beschikten over de lay out van de basis en precies wisten welke doelen ze moesten vernietigen. Het lijkt er op dat hier geen ‘’gewone’’ rebellen aan het werk waren. Het eindresultaat is in ieder geval dat de Pakistaanse inlichtingenoperaties boven de Arabische Zee nu sterk beperkt zijn en dat is in het voordeel van India. Op de basis waren overigens ook Chinese militairen aanwezig..

Libische premier en G8 partners Rusland vragen Moskou om bemiddeling

Rusland heeft een succes geboekt in de situatie rond Libië. De opstelling van Rusland in dit conflict is bekend en het maximaal haalbare is het bewerkstelligen van een wapenstilstand tussen Gaddafi en de rebellen. Achter de schermen zijn d erebellen daartoe bereid aangezien zij militair gezien Gaddafi niet kunnen verdrijven. Ook de luchtaanvallen van de coalitie veranderen daar weinig aan. Na de scherpe waarschuwing van Rusland aan de VS en de NATO van vorige week blijkt er nu enige beweging in de situatie in Libië te komen. Weliswaar heeft de coalitie de luchtaanvallen opgevoerd en is nog steeds het verdwijnen van Gaddafi het hoofddoel. Maar het feit dat er nu door de partners van Rusland bij de G8 om bemiddeling door Rusland gevraagd wordt geeft aan dat een wapenstilstand mogelijk wordt. Er zou in dat geval een concessie aan Rusland zijn gedaan. Het land wordt dan wel feitelijk opgedeeld in twee gedeelten en de positie van Gaddafi, door de ingestelde sancties, uiteindelijk onhoudbaar, maar voor Rusland tekent zich een aanvaardbare remise af. Het geopolitieke schaakspel van Rusland heeft het dit keer gewonnen van het geopolitieke pokerspel van de VS in de regio.

Rusland neemt in het geval Libië genoegen met een remise maar dat zal niet het geval zijn met de kwestie Syrië en Iran en zeker niet wanneer de invloedssfeer en de nationale veiligheid in het geding zijn. Dit zal de komende weken duidelijk te merken zijn. Of er verdere escalatie zal optreden zal in sterke mate afhangen van de concessies die de betrokken partijen bereid zijn te doen. Het ziet er naar uit dat Rusland niet bereid is enige verdere concessies te doen, gaat het er dus om of de VS wel bereid is dat te doen. Tot nu toe zijn er weinig aanwijzingen in die richting……

Trendlinks:

Plotseling bezoek Clinton aan Pakistan Lees meer…

China bevestigt niet de plannen voor marinesteunpunt in Pakistan Lees meer…

NATO bezorgt over Pakistaanse atoomwapens Lees meer…

Obama meer raids in Pakistan Lees meer…

China eist van VS respectering territoriale integriteit Lees meer…

Libische premier en G8 partners Rusland vragen Moskou om bemiddeling Lees meer…

Syrië rekent op ondersteuning door Rusland Lees meer…

Engeland: gevechtshelikopters doen mee aan Libië operatie Lees meer…

Hezbollah roept Arabieren op vredesinitiatief te laten vallen Lees meer…

EU belooft geen tegenwerking bij South Stream Lees meer…

Georgië: doden bij rellen in Tiflis Lees meer…

Georgië: oppositie belooft verbetering betrekkingen met Rusland Lees meer…

Libië: confrontaties langs Tunesische grens, verscherpte sancties EU update geopolitiek 48

Libië: confrontaties langs Tunesische grens, verscherpte sancties EU

De afgelopen week heeft de coalitie de luchtaanvallen op Libische militaire doelen voortgezet en daarbij de strategie van het geleidelijk vernietigen van de slagkracht van de troepen van Gaddafi gehandhaafd. Maar de druk op Gaddafi neemt steeds meer toe door de deze week afgekondigde verscherpte sancties van de EU. De havens in het westen van het land worden nu het doel en met deze strakkere controle van de aanvoerwegen begint nu serieuze bedreiging voor de machtspositie van Gaddafi te ontstaan. De aanvoer van brandstof zal op korte termijn afgeknepen worden en dat beperkt de militaire mogelijkheden sterk. De troepen van Libische leider zijn sterk afhankelijk van mobiliteit en vuurkracht. Als de sancties worden doorgevoerd zal dit dus ook betekenen dat naast de luchtmacht van de coalitie nu ook marineschepen voor de kust van Libië zullen worden ingezet. De positie van Gaddafi in het westen van Libië komt dus nu sterk onder druk te staan. In zijn pogingen om deze positie in ieder geval te behouden neemt ook het aantal incidenten langs en over de grens met Tunesië toe.

Tunesië dringt Libische troepen terug

Naast de regelmatige artillerie beschietingen, waarbij ook granaten en raketten op Tunesische grondgebied terecht komen, heeft er bij de strategische Dehiba grensovergang een groter incident plaatsgevonden. Tunesische troepen hebben circa 200 Libische militairen tegengehouden die via Tunesisch grondgebied deze grensovergang wilden innemen. Het Tunesische leger heeft nu tanks en gepantserde gevechtsvoertuigen langs de grens in het zuiden ontplooid en is nu bezig de grens in het zuiden te versterken. De kans dat Tunesië bij het conflict in Libië betrokken raakt is toegenomen. In het noorden van Tunesië, bij Rouhia, zijn bij een vuurgevecht drie Tunesische veiligheidsagenten gedood. De aanvallers bestonden uit Tunesiërs, Libiërs en Algerijnen. Dit soort incidenten geven aan dat ook de situatie in Tunesië zeker niet stabiel is.

Moskou: Libië inzet bepaalt verhouding tussen Rusland en NATO

Nu het conflict in Libië blijft voortduren, neemt de kans toe dat op enig moment Tunesië, Algerije en Soedan bij het conflict betrokken raken. Mocht dit gebeuren dan heeft dat natuurlijk gevolgen voor de stabiliteit van geheel Noord-Afrika en dus ook voor de olie en gasaanvoer vanuit deze landen. De EU en China zijn in dat geval de grote verliezers. Maar het conflict in Libië heeft nu al een ander geopolitiek effect van grote betekenis. Vanaf het begin van het conflict heeft Rusland zich fel verzet tegen het militaire optreden van de coalitie, maar een reactie bleef tot nu toe uit. De afgelopen week is daarin verandering gekomen, Rusland heeft scherp gereageerd. In Moskou zijn afgezanten van Gaddafi ontvangen en de bedoeling was dat ook de rebellen bij het overleg aanwezig zouden zijn, zij hadden op het laatste moment afgezegd. Met de weliswaar mislukte onderhandelingspoging heeft Rusland zich lijnrecht tegenover de VS en de Eu opgesteld. De verklaring dat de opstelling van het Westen de verhouding tussen Rusland en de NATO bepaalt moet tegen deze achtergrond gezien worden. De verhouding tussen Rusland en de NATO staan sterk onder druk. En de opstelling van de VS in de situatie die in Syrië is ontstaan zetten de relatie met de NATO op scherp.

Sancties VS veranderen niets aan regionale politiek Syrië

De situatie in Syrië is nu min of meer rustig, maar dat kan snel veranderen. Assad heeft op dit moment de situatie onder controle, maar hij leunt daarbij zwaar op de strijdkrachten. Op de lange termijn is dit natuurlijk voor het regime van Assad geen oplossing. De situatie blijft gespannen en de gebeurtenissen van afgelopen zondag hadden gemakkelijk op een escalatie kunnen uitlopen. Palestijnen hebben op zondag de grens met Israel op de Golanhoogte korte tijd overschreden. Daar vielen geen slachtoffers, maar aan de grens met Israel in het zuiden van Libanon wel. Het Israëlische leger heeft daar op de Palestijnse demonstranten geschoten om ze bij de grens weg te houden. Volgens Libanese bronnen vielen daarbij 10 doden en 70 zwaargewonden. Dit incident laat zien dat de kans op escalatie in deze regio groot is nu diverse partijen actief acties ondernemen in de regio. De stabiliteit van zowel Syrië als Libanon loopt gevaar en de kans is eveneens groot dat Israël gaat ingrijpen. Achter de schermen is Israel bezig contacten te leggen met de Syrische oppositie. De ontmoeting in wenen is dan wel niet doorgegaan maar het geeft aan dat er wel contacten zijn en daarmee is Israël al betrokken bij het conflict in Syrië. Dit doet natuurlijk de verhoudingen met Syrië geen goed.

Speech Obama versus persconferentie Medwedew

Obama heeft deze week zijn Midden-Oosten politiek uiteengezet, hij heeft daarbij verklaard dat Gaddafi en Assad moeten opstappen en dat er economische hulp komt voor de door de onrust getroffen landen. In feite is de politieke lijn er op gericht de Amerikaanse invloed in het Midden-Oosten en Noord-Afrika te behouden en verder uit te breiden. Verrassend is wel dat hij wil dat Israel genoegen neemt met de grenzen van 1967 en dus de bezette gebieden opgeeft. Israel heeft dit afgewezen, het wil de Golanhoogte en de West Bank niet opgeven. Het is nu afwachten hoe de Arabische wereld op de voorstellen zal reageren.

De reactie van Rusland is uitgesproken negatief, afgelopen dinsdag had Medwedew in een persconferentie de VS gewaarschuwd voor verdere inmenging in Libië en Syrië. Obama is daar dus niet aan tegemoet gekomen en dat heeft gevolgen voorde verhoudingen tussen de VS en Rusland. Rusland heeft scherp gereageerd door aan te kondigen mogelijk uit het SART verdrag te stappen en indien nodig haar kernwapenarsenaal uit te breiden. Het maakt gebruik van de ‘’opt out’’ clausule in artikel 14 van het verdrag, dat het mogelijk maakt het verdrag op te zeggen als de nationale veiligheid in gevaar komt. Het raketschild van de VS wordt als een dergelijke bedreiging gezien en er wordt dus nu door Rusland gereageerd. De invloedsferen worden nu verdedigd en in dat licht moet de scherpe waarschuwing aan de Oekraïne gezien worden: het land moet kiezen tussen Rusland en de EU. Een uitbreiding van de EU en de NATO naar het oosten wordt niet langer getolereerd.

Irak gaat wapens kopen in Rusland

Rusland is nu bezig zich assertiever op te stellen in het Midden-Oosten. Syrië wordt in bescherming genomen en waarschijnlijk gaan de anti scheepsraketten van het type Yakhont geleverd worden. Deze raketten vormen een reële bedreiging voor Amerikaanse en Israëlische schepen in het oostelijk deel van de Middellandse Zee. Eveneens gaat Rusland aan Irak wapens leveren, Irak wil ook van Rusland wapens kopen en niet alleen van het Westen. Opmerkelijk is dat Irak en Iran de militaire banden gaan aanhalen. Irak stelt zich dus wat onafhankelijker op in de regio, maar er zijn nog wel circa 50000 Amerikaanse militairen in het land. Rusland is dus nu actief in de invloedssfeer van de VS.

Verhoudingen Rusland en de VS op scherp

De ontwikkelingen van de afgelopen maanden in Noord-Afrika en het Midden-Oosten hebben duidelijk de tegengestelde geopolitieke belangen van de drie grootmachten, de VS, Rusland en China duidelijk aan het licht gebracht. Op enig moment viel te verwachten dat de opstelling van vooral de VS tot reacties zou leiden en dat is dus nu aan het gebeuren. Als eerste heeft nu Rusland een streep getrokken waar de VS niet overheen moet gaan. In het Midden-Oosten is dat het geval bij Syrië en Iran. Rusland en de VS bevinden zich op een ramkoers en één van beiden zal concessies moeten doen. Het ziet er naar uit dat Rusland dit keer niet bereid is tot enige concessies, dus zal de VS moeten inbinden. De toespraak van Obama geeft wat dat betreft weinig hoop en heeft de betrekkingen tussen beide landen bepaald geen goed gedaan. Er is een reset knop ingedrukt en wel de reset naar een hernieuwde koude oorlog als er geen wijziging in de opstelling van de VS en Rusland komt. De komende weken zullen laten zien welke kant het uit gaat met de betrekkingen tussen beide landen..

Trendlinks:

Libië: EU verscherpt sancties, havens doel Lees meer…

Tunesië dringt Libische troepen terug Lees meer…

Drie Tunesische veiligheidsagenten gedood in vuurgevecht in Noord Tunesië Lees meer…

Moskou: Libië inzet bepaalt verhouding tussen Rusland en NATO Lees meer…

Speech Obama: Israel wijst 1967 grenzen af Lees meer…

Sancties VS veranderen niets aan regionale politiek Syrië Lees meer…

Israel zegt meeting met Syrische oppositie in Wenen af Lees meer…

China: niveau strijdkrachten blijft achter bij VS Lees meer…

Pakistan: China beste vriend van Pakistan Lees meer…

Irak breidt militaire banden met Iran uit Lees meer…

Irak gaat wapens kopen in Rusland Lees meer…

Medwedew waarschuwt VS en Oekraïne Lees meer…

Rusland: alternatief VS raketschild is versterken nucleair arsenaal Rusland Lees meer…

Rusland presenteert South Stream 25 juni in Brussel Lees meer…

Moskou dreigt met opzeggen START verdrag Lees meer…

Tunesië waarschuwt Libië over artillerie beschieting grensstad update geopolitiek 47

Tunesië waarschuwt Libië over artillerie beschieting grensstad

De afgelopen week is de druk op Gaddafi toegenomen door middel van voortdurende luchtaanvallen en toenemende steun voor de rebellen vanuit de EU en de VS. Er wordt achter de schermen druk gewerkt aan het doorsluizen van de in beslag genomen financiële reserves van Libië naar de rebellen. Maar dit is een tijdrovend proces dat pas over enkele maanden effect zal sorteren. De rebellen hebben tijd nodig om zich te organiseren en te bewapenen, de steun van speciale troepen uit Engeland en de VS is daarbij van cruciaal belang. Ondertussen worden door middel van luchtaanvallen steeds meer tanks, artillerie en luchtafweer uitgeschakeld. Het vernietigen van brandstofdepots en munitieopslagplaatsen zal uiteindelijk zijn uitwerking niet missen op de slagkracht van de troepen van Gaddafi, maar dit zal pas op de langere termijn merkbaar worden. Voorlopig is Gaddafi door het opdelen van zijn strijdkrachten in kleinere, mobiele strijdgroepen in tactisch opzicht en qua vuurkracht nog sterk in het voordeel.

De gevechten in de bergen in het westen van het land hebben weer geresulteerd in incidenten op Tunesisch grondgebied. Bij de grenspost Dehiba Wazin zijn tientallen artillerie- en mortiergranaten op Tunesisch grondgebied terechtgekomen. De gevechten gaan hier tussen de troepen van Gaddafi en opstandige Berberstammen. Deze stammen zijn al tientallen jaren in conflict met Gaddafi en zien nu natuurlijk een kans om oude rekeningen te vereffenen. Voor Gaddafi gaat het erom deze opstand met alle middelen de kop in te drukken om in ieder geval het westen van het land te blijven controleren. De havenstad Misrata en het vliegveld bij de haven zijn inmiddels vast in de handen van de opstandelingen en daarmee is er een belangrijke bevoorradingsbasis geschapen voor toekomstige acties in het door Gaddafi gecontroleerde gebied.

De gevechten met de Berberstammen in het westen maken de kans op een overslaan van het conflict naar de buurlanden Algerije en Tunesië groter. In het zuiden van Tunesië en in Algerije bevinden zich ook Berberstammen. Op de kaart hierboven laat zien dat niet ver van de plaats waar de gevechten plaats vinden zich in de buurlanden van Libië olie en gasvelden bevinden. De winnaar van deze gevechten om de strategische, westelijke bergketen in Libië heeft de sleutel in handen tot de energiereserves van drie landen. Het gevaar dat het conflict overslaat naar Tunesië en Algerije is dus bepaald niet denkbeeldig..

Rusland en China werken samen om situatie Libië en Syrië te stabiliseren

De recente ontwikkelingen in Libië hebben China en Rusland er toegebracht nauwer te gaan samenwerken om gezamenlijke geopolitieke belangen te beschermen. Beide landen hebben in Libië aanzienlijke economische en geopolitieke schade opgelopen en zijn nu vastbesloten verdere schade te voorkomen. Dit is de afgelopen week duidelijk naar voren gekomen door de positie die beide landen innemen rond de situatie in Syrië. De EU en de VS voeren de druk op het regime steeds verder op door sancties. China en Rusland wijzen elke buitenlandse inmenging in Syrië af. Zij verbinden de situatie in Libië met die in Syrië

Assad heeft de afgelopen week de onrust met inzet van militaire middelen enigszins weten in te dammen, maar op de lange termijn is dit geen oplossing. Hij heeft de kuststrook en het zuiden van het land steviger in zijn greep gekregen maar in andere delen van het land is het nog steeds onrustig.

De strategische kuststrook en de meeste wegen in het westen van het land worden nu door de strijdkrachten van Assad gecontroleerd. In de kuststrook bevinden zich ook de meeste Alawieten die zijn machtsbasis vormen. De havens Latakia en Tartus zijn in ieder geval vast in handen van Assad, de weg naar zee blijft voor hem open. Er is dus nu enige stabiliteit en rust in Syrië teruggekeerd maar dat zal niet lang zo blijven. De situatie in Libanon is nauw verweven met de situatie Syrië, instabiliteit in Libanon veroorzaakt instabiliteit in Syrië en omgekeerd.

VS tegen Syrië: stop steun aan Hezbollah in Libanon

De scherpe waarschuwing van de VS aan Syrië om de steun aan Hezbollah te stoppen werkt sterk destabiliserend op de situatie in Libanon en dus ook op de situatie in Syrië. Hezbollah is er nog steeds niet in geslaagd een regering te vormen en daarmee loopt de spanning in het land sterk op. De leider van de Druzen, Jumblatt, dreigt nu zijn steun aan Hezbollah terug te trekken en dat kan escalerend werken. De Druzen in Syrië hebben zich bij de opstand tegen Assad aangesloten en worden door hun geloofsgenoten in Libanon bewapend. De dreiging van een burgeroorlog in Libanon is dus weer toegenomen. Het is duidelijk dat Syrië en Iran belang hebben bij een snelle vorming van een regering door Hezbollah en zo dus Libanon als bondgenoot en voorpost te behouden.

Iran stelt zich assertief op met sterke Russische steun

Iran heeft de afgelopen week een belangrijk succes geboekt op energiegebied. De gasdeal die gesloten is met Irak en Syrië kan in de toekomst verstrekkende gevolgen hebben voor de energievoorziening van de EU. Het gaat hierbij om een pijplijn project dat gas vanuit Iran naar Europa kan vervoeren. Mocht dit project gerealiseerd worden dan vormt het een directe

bedreiging voor het Nabucco project van de EU en worden ook Amerikaanse projecten in de regio doorkruist. De pijplijn moet uiteindelijk het Iraanse Parsveld met de haven Banias in Syrië verbinden. Aftakkingen naar Libanon en Turkije zijn ook mogelijk. Het zal duidelijk zijn dat ook de Israëlische plannen voor pijplijnprojecten hiermee doorkruist worden. Israël wil namelijk een pijplijn realiseren vanuit Ceyhan in Turkije naar Israel om zo een energie knooppunt voor het Midden-Oosten te worden en aansluiting te vinden voor de eigen gasvelden. Opmerkelijk is dat Irak nu een onafhankelijker positie inneemt ten opzichte van de VS door dit project te steunen.

De druk op Iran zal dus de komende maanden sterk worden opgevoerd om dit project te torpederen. Nu doet Iran weinig om de gespannen verhouding met het Westen te verbeteren. Zo is het land van plan om rond 16 mei een scheepskonvooi met hulpgoederen vanuit de havenstad Bushehr naar Bahrein te sturen. Dit zal zeker de spanning in de regio sterk verhogen. Met Russische steun is nu binnen enkele weken de kerncentrale Bushehr operationeel, Rusland heeft een tweede transport van nucleaire brandstof naar de centrale gestuurd. De kerncentrale is nu weer met brandstof geladen en dus nu weer immuun geworden voor eventuele luchtaanvallen. Een luchtaanval op een werkende kerncentrale zou een nucleaire ramp veroorzaken.

Rusland verstevigt banden met Irak en Pakistan

Na de voor Rusland nadelige ontwikkelingen in Libië en Syrië is er nu een Russisch strategische en economische tegenactie aan de gang. De steun voor Iran is nu hernieuwd en kracht bijgezet en in de achtertuin van de VS, in Irak heeft Rusland nu een aanbod gedaan voor militairtechnische samenwerking. Het gaat hierbij in eerste instantie om wapenleveranties maar verdere samenwerking op bijvoorbeeld energiegebied is daarbij natuurlijk niet uitgesloten. Hierbij kan Russische steun aan de gasdeal tussen Irak, Syrië en Iran ervoor zorgen dat dit project sneller gerealiseerd wordt. Rusland heeft ook de banden met Pakistan aangehaald en zo de Pakistaanse regering gesterkt in een assertievere houding ten opzichte van de VS. De interne stabiliteit van het land wordt door de acties van de VS op Pakistaans grondgebied bepaald niet bevorderd.

Er is zowel Rusland als China alles aan gelegen om zowel Iran, Pakistan en Syrië overeind te houden om de VS buiten het energierijke Kaspische Zeegebied te houden. Rusland is dus nu tot handelen overgegaan en timmert nu als het ware de toegangspoort dicht. We zullen niet lang hoeven wachten op een Amerikaanse reactie…

Trendlinks:

Rusland tegen NATO grondoperaties in Libië Lees meer…

Rusland en Brazilië bespreken situatie in Libië en Syrië Lees meer…

Rusland en China werken samen om situatie Libië te stabiliseren Lees meer…

Tunesië waarschuwt Libië over artillerie beschieting grensstad Lees meer…

Libanon: Hezbollah wijst VN poging tot ontwapening af Lees meer…

VS tegen Syrië: stop steun aan Hezbollah in Libanon Lees meer…

Syrië wil deze week Libanese regering Lees meer…

Iran gaat solidariteitskonvooi naar Bahrein sturen Lees meer…

Iran, Syrië en Irak sluiten gasdeal Lees meer…

Rusland wil militairtechnische samenwerking met Irak Lees meer…

Rusland: Kerncentrale Bushehr in enkele weken operationeel Lees meer…

Medwedew ontmoet Pakistaanse president Lees meer…

Leger Pakistan in verhoogde staat paraatheid langs grens met India Lees meer…

Syrië: Israel versterkt troepen aan grens update geopolitiek 46

Syrië: Israel versterkt troepen aan grens

De ernstige interne crisis waarin Syrië verkeert, heeft de afgelopen week een verdere inzet van militaire middelen laten zien door het regime van Assad. De onrust heeft zich deze week verder over het gehele land verspreid. Met wisselend succes hebben elementen van de Syrische strijdkrachten en de veiligheidstroepen aangevuld met eenheden van de inlichtingendiensten de diverse onrusthaarden kunnen indammen. Maar de onrust is daarmee niet verdwenen, het regime heeft haar posities geconsolideerd maar is er niet in geslaagd de onrust de kop in te drukken. De crisis heeft nog niet het punt bereikt waarop het regime van Assad gaat vallen.

Assad heeft weliswaar grote problemen maar zijn machtsbasis is nog intact. De Allawieten blijven Assad steunen en bewaren hun eensgezindheid. Het conflict heeft wel de diverse groepen in het land van elkaar vervreemd en een verontrustend teken is dat de groepen zich verder blijven bewapenen. Voorlopig blijft de Allawietische groep de controle over het militaire en inlichtingen apparaat behouden en blijft de clan van Assad aan de macht.

De grote vraag is nu de komende weken of de Syrische strijdkrachten die circa 300000 dienstplichtigen hebben ook loyaal aan het regime blijven. De 200000 beroepsmilitairen zijn bestaan voor het overgrote deel uit Allawieten, maar de dienstplichtigen bestaan voor het overgrote deel uit Soennieten. Nu het conflict steeds meer het karakter krijgt van een strijd tussen de diverse groepen in het land kan dit met het langer voortduren van het conflict wel eens de beslissende factor worden. Valt het leger uiteen dan is het met het regime Assad afgelopen. De kaart geeft aan hoe de diverse groepen over het land verdeeld zijn en geeft eveneens aan dat de situatie in Syrië ook gevolgen heeft voor bijvoorbeeld Turkije.

Turkije wordt evenals Libanon nu geconfronteerd met een mogelijk groeiend vluchtelingenprobleem. Het land is gebaat bij een stabiele situatie in de regio en dat heeft geleid tot een zelfstandige politiek in de regio. Waarbij het in conflict is gekomen met Israel en het Westen, als regionale grootmacht heeft het land ook vriendschappelijke banden aangeknoopt met Iran. Ook in de situatie rond Libië vaart Turkije een onafhankelijke koers die erop gericht is de stabiliteit in de regio te handhaven. Turkije is weer een geopolitieke speler geworden in het Midden-Oosten. Nu is er deze week een mislukte aanslag op premier Erdogan gepleegd en als eventuele volgende aanslagen meer succes hebben dan kan dat mogelijk de Turkse politiek in de regio veranderen en natuurlijk de stabiliteit in de regio nadelig beïnvloeden.

De afgelopen week heeft ook laten zien dat de kans op escalatie en uitbreiding van het conflict naar Israel niet denkbeeldig is. Israel versterkt nu haar troepen op de Golanhoogte in reactie op het versterken van Syrische troepen in Quneitra om de onrust in de omgeving te bestrijden. Daarmee neemt de kans toe op incidenten tussen Israëlische en Syrische troepen. Het voortduren van het conflict doet deze kans nog verder toenemen.

Libië: Soedan versterkt in snel tempo militaire presentie grens Libië

Op economisch gebied is de afgelopen week de isolatie van Gaddafi verder voltooid. Het bevriezen van de financiële tegoeden van Libië in het buitenland is nu zo goed als volledig afgerond en de export van olie uit het westen van het land is onmogelijk geworden. Op termijn heeft dit natuurlijk ernstige gevolgen voor de slagkracht van het regime. De voortdurende luchtaanvallen van de coalitie vernietigen geleidelijk de zware wapens van het Libische leger. Maar op de korte termijn zijn de effecten van deze aanvallen nog niet doorslaggevend. De rebellen hebben nog steeds niet voldoende slagkracht om ook het westen van het land onder controle te brengen, in de westelijke bergketen zijn ze in het defensief gedrongen. Ondanks de luchtsteun die de rebellen hier krijgen veroveren de troepen van Gaddafi steeds meer terrein. De vorige week hebben gevechten tussen rebellen en troepen van Gaddafi ook plaats gevonden op Tunesisch grondgebied, naar nu bekend is geworden is er ook kort gevochten tussen Tunesische en Libische troepen. Dit incident toont aan dat ook in het conflict in Libië de kans op escalatie en uitbreiding van het conflict naar de buurlanden aanwezig is.

Tegen deze achtergrond vormt de snelle versterking van Soedanese troepen aan de grens met Libië een teken aan de wand. De spanningen aan de grens met Libië zijn de afgelopen dagen sterk toegenomen en staan in verband met de toename van de spanning in de regio Darfur in het westen van Soedan. Vorige week hebben Libië en Soedan elkaars consulaire medewerkers

uitgewezen. In Libië bevinden zich naar schatting een half miljoen vluchtelingen uit Darfur en daaronder bevinden zich enige tienduizenden leden van strijdgroepen die in Darfur tegen de regering strijden. De recente opdeling van het land in een noordelijk en zuidelijk deel heeft aan deze situatie nog geen verandering gebracht. In juli gaat het olierijke zuiden onafhankelijk worden.

De Soedan en Libië hebben een 400 kilometer lange grens met elkaar en relaties tussen beide landen zijn zeer gespannen aangezien Libië de rebellen in Darfur steunt. Vorig jaar had Gaddafi nog toegezegd de aanvallen van de rebellen vanuit Libië te stoppen. Door de recente ontwikkelingen in Libië dreigt daar nu een einde aan te komen en is de kans op een gewapend conflict tussen beide landen in deze regio sterk toegenomen. Een dergelijk conflict brengt zowel de stabiliteit van het noorden van Soedan als van Libië verder in gevaar. Zeker wanneer de opdeling van Soedan over een paar maanden een feit is geworden.

Iran: Israel bereidt aanval op Iran vanuit Irak voor

Iran komt in de algehele onrust die het Midden-Oosten in haar greep heeft de laatste weken steeds meer in beeld. Het openlijke conflict tussen de Golfstaten en Saoedi-Arabië aan de ene kant en Iran aan de andere kant is een factor van betekenis in de hele regio. De situatie in Bahrein en de positie die diverse spelers in de regio innemen vormt een belangrijk twistpunt in het conflict tussen de betrokken landen. Indammen van de onrust is één doel van de Golfstaten en Saoedi-Arabië, een ander punt is wie de hegemonie in de Perzische Golfregio heeft. En dat punt brengt deze landen in direct conflict met Iran. Dominant is in deze regio natuurlijk ook de rol van de VS en Israel.

Met de recente beschuldiging van Iran aan het adres van Israel dat eenheden van de Israëlische luchtmacht vanuit de al-Assad luchtmachtbasis in Irak een week lang aanvallen op Iran hebben geoefend, is de spanning nog weer verder opgelopen. Het ging hierbij om een grootschalige oefening waarbij gevechtstoestellen en tankvliegtuigen werden gebruikt. De doelen van de oefening waren: het uitschakelen van luchtafweersystemen, het storen van radar

installaties en het aanvallen van doelen diep in Iran. De regering van Irak was niet op de hoogte gesteld en de informatie kwam van Shiieten uit Irak. De groep van de Shiieten leider, Muktada al Sadr, vormt nog steeds een machtsfactor van betekenis in Irak waar op dit moment een fragiel machtsevenwicht heerst. Opmerkelijk is dat de oefening in samenwerking met Amerikaanse eenheden plaatsvond. Het is duidelijk dat wanneer een plotselinge aanval op Iran zou plaatsvinden dit in een paar dagen de gehele regio in brand zet, van Israel tot aan Iran.

Na actie VS: Pakistan waarschuwt andere landen voor soortgelijke acties

Het uitschakelen van Osama Bin Laden heeft de afgelopen week de situatie in Pakistan verder verscherpt. Pakistan wordt verweten niet genoeg te doen aan de bestrijding van terrorisme. Pakistan wijst de beschuldiging van de hand dat het Osama willens en wetens onderdak heeft verschaft en protesteert regelmatig tegen de aanvallen met drones door de VS. Deze aanvallen vormen een bedreiging van de interne stabiliteit van het land, aldus Pakistan. Op 23 april dwong Pakistan de VS de Shamsi luchtmachtbasis in Baluchistan te verlaten, vanuit deze basis voerden drones aanvallen uit op doelen in Afghanistan en Pakistan. Dat ook hier escalatie op de loer licht illustreert de verklaring van de Indiase opperbevelhebber dat het Indiase leger wanneer het nodig is eenzelfde actie als die van de Amerikanen op Pakistaans grondgebied kunnen uitvoeren. Op 27 november 2008 werd er vanuit Pakistan een serie aanslagen in Mumbai gepleegd. Een actie van India op Pakistaans grondgebied na bijvoorbeeld een nieuwe terreuraanslag zal direct leiden tot een oorlog tussen Pakistan en India en dat is wel het laatste waar deze regio behoefte aan heeft.

De kans op escalatie van de diverse conflicten in Noord-Afrika, het Midden-Oosten en Zuidwest-Azie is de afgelopen weken in snel tempo toegenomen en het ziet er naar uit dat deze ontwikkeling zich de komende tijd zal voortzetten…

Trendlinks:

Israël versterkt troepen aan grens met Syrië Lees meer…

Honderden vluchtelingen uit Syrië komen in Turkije aan Lees meer…

Turkije: aanslag op Erdogan Lees meer…

Soedan versterkt in snel tempo militaire presentie grens Libië Lees meer…

Libië:honderden miljoenen vrijgemaakt voor steun aan rebellen Lees meer…

Libië: gevechten in bergen in westen van het land Lees meer..

Iran: Israel bereidt aanval op Iran in Irak voor Lees meer…

Na actie VS: Pakistan waarschuwt andere landen voor soortgelijke acties Lees meer..

VS gedwongen basis Pakistan te verlaten Lees meer…

Vuurgevecht tussen Afghaanse en Pakistaanse troepen Lees meer…

Rusland: eerste deel Nord Stream klaar Lees meer…

Rusland: overeenkomst stationering VS raketschild in Roemenië Lees meer…

Libië: gevecht op Tunesisch grondgebied update geopolitiek 45

Libië: gevecht op Tunesisch grondgebied

De afgelopen week hebben de militaire ontwikkelingen een verdere consolidatie laten zien van de posities die de troepen van Gaddafi in het westen van het land innemen. Misratah is door de strijdkrachten van Gaddafi verlaten maar de havenstad wordt nog wel onder vuur gehouden. In de nabije toekomst kan de bevoorrading van de rebellen via deze stad, die midden in het door Gaddafi gecontroleerde gebied ligt, plaatsvinden. De luchtaanvallen van de coalitie hebben op dit punt dus succes gehad. Geleidelijk aan schakelen de vliegtuigen van

de coalitie tanks, artillerie en munitieopslagplaatsen uit. Tot nu toe hebben deze luchtaanvallen de slagkracht van de troepen van Gaddafi nog niet wezenlijk aangetast. Het betrekkelijk geringe aantal ingezette vliegtuigen kan niet overal aanvallen uitvoeren en daar maakt Gaddafi handig gebruik van. In het westen van het land hebben de Libische strijdkrachten de rebellen in het nauw gebracht. Hier behoren de opstandelingen tot een berberstam die met de stam van Gaddafi al eerder in conflict waren. De grensposten zijn weer terugveroverd door de regeringstroepen maar bij het weer innemen van de grenspost Dehiba Wazin heeft zich een belangrijk incident voorgedaan. Korte tijd is er op Tunesisch grondgebied gevochten. Tunesië heeft scherp geprotesteerd en de regeringstroepen hebben Tunesië weer verlaten. Het incident toomt aan dat een zogenaamd ‘’spill over’’ effect van de burgeroorlog in Libië bepaald niet denkbeeldig is. Naarmate het conflict in Libië langer duurt, neemt de kans op een uitbreiding van het gewapende conflict naar Tunesië en Algerije toe.

Libië: scherpe reacties van Putin en Lawrow.

Door de ontstane situatie in Libië zijn de geopolitieke en energiebelangen van Rusland en China in het gedrang gekomen. Beide landen dreigen hun investeringen in het land kwijt te raken, nu zijn de opties om te reageren van China beperkt maar Rusland beschikt over meer mogelijkheden. De scherpe reactie van Lawrow spreekt in dit opzicht duidelijke taal. Rusland zal aan nieuwe VN resoluties aangaande Libië niet meer meewerken. Het Russische standpunt is dat de eerder aangenomen resolutie geen luchtaanvallen en zeker geen inzet van grondtroepen rechtvaardigt.

De verhoudingen met de VS en de EU hebben behoorlijke schade opgelopen. Putin heeft met de verklaring dat er een verband bestaat met de huidige situatie in Noord-Afrika en Westerse olie en gasbelangen de verhoudingen verder op scherp gesteld. Hij rekent daarmee in alle openbaarheid af met de humanitaire redenen die in het westen voor de acties van de NATO in Libië worden aangevoerd. Nu zijn de redenen voor de reactie van Putin eveneens van geopolitieke en economische aard en verschillen die niet wezenlijk van de ware reden voor het Westen om via de NATO in Libië op te treden. Het kaartje hieronder laat de concessies zien die voor Rusland op het spel staan. Ze vertegenwoordigen investeringen ter waarde van circa vier miljard dollar.

We zien in het geval van Libië dat er een harde confrontatie zich gaat aftekenen tussen de belangen van het Westen en Rusland en de explosieve mix van geostrategische en economische belangen kan niet zonder gevolgen blijven voor het optreden van de grootmachten Rusland, China en de VS in de andere gebieden van Noord-Afrika en het Midden-Oosten. Dit komt duidelijk aan licht in het optreden van Rusland en China ten aanzien van de situatie in Syrië.

China, Rusland en Libanon verhinderen veroordeling Syrië door VN

De situatie in Syrië is voor het regime van Assad verder verslechterd, de oppositie heeft nu ook de beschikking gekregen over anti tankwapens en dat beperkt de mogelijkheden voor Assad om de opstand neer te slaan. De loyale 4^e divisie wordt in het zuiden langs de grens met Jordanië in gezet. Er wordt gebruik gemaakt van kleine gevechtsgroepen bestaande uit enkele tanks en grote eenheden infanterie en speciale troepen. In stedelijke gebieden kunnen de anti tankwapens van de oppositie de troepen van Assad sterk hinderen bij de inzet van tanks. Voor straatgevechten in alle brandhaarden in het land heeft het Syrische leger niet genoeg betrouwbare troepen. Met het verstrijken van de tijd zullen de wapenleveranties uit Libanon en Irak aan de diverse opstandige groepen dit nog duidelijker aan het licht brengen. Er tekent zich dus een patstelling af. De oppositie kan Assad niet verdrijven en hij kan de oppositie met militaire middelen niet verslaan. De factor tijd werkt in het nadeel van Assad.

Maar de steun die het regime van Rusland en China krijgt brengt enige verlichting voor Assad. Rusland had in het geval van Libië, weliswaar met de nodige terughoudendheid, steun verleend aan een VN resolutie voor een no fly zone, nu in het geval van Syrië hebben Rusland, China en Libanon een al in het voorstadium een mogelijke VN resolutie tegen Syrië verhinderd. De reactie die in het geval van Libië uitbleef is nu wel zichtbaar, zowel Rusland als China zetten zich nu schrap. Er is als het ware een diplomatieke grens getrokken die het Westen niet moet overschrijden. De geostrategische belangen van Rusland in deze regio zijn groot. Het Russische marinesteunpunt Tartus staat op het spel en de positie die Syrië inneemt als voorpost tegen een mogelijke aanval op Iran. Rusland heeft groot belang bij het overeind houden van Iran als bondgenoot, dit uit zowel economische als strategische redenen. Het huidige regime in Iran houdt de VS weg uit het zeer energierijke Kaspische Zee gebied.

De geopolitieke “hoofdprijs” vormt dit gebied en Rusland is er alles aan gelegen om de VS uit dit gebied weg te houden. Het kaartje hieronder laat de strategische positie zien van zowel Iran als Syrië in dit touwtrekken tussen de VS en Rusland om dit gebied. Degene die dit gebied beheerst heeft de sleutel tot Centraal-Azië in handen en heeft daarmee enorme energievoorraden in handen.

Het is duidelijk dat China en Rusland ten koste van alles willen voorkomen dat de VS dit gebied onder controle krijgt. De twee grootmachten gaan steeds meer samenwerken op allerlei terreinen, ook militair, om de VS te blokkeren. Het is hen duidelijk dat huidige situatie in het Midden-Oosten past  bij de geopolitieke zetten van de VS en het Westen om dit gebied onder controle te krijgen. Syrië en Libië kunnen tegen deze achtergrond als zetten in dit spel gezien worden. Mocht de VS er in slagen het Kaspische Zee gebied onder controle te krijgen dan zijn zowel China als Rusland als globale spelers uitgeschakeld. Zowel Rusland als China zullen dit ten koste van alles willen voorkomen….

Trendlinks:

Troepen Gaddafi veroveren westelijke stad Lees meer..

Troepen Gaddafi  overschrijden in gevecht met rebellen Tunesische grens Lees meer..

Lawrow telefoneert met Libische premier: Tripoli tot dialoog bereid Lees meer..

Lawrow: kritiek op Westen wegens inmenging in M.O. crisis Lees meer..

Rusland ondersteunt geen nieuwe VN resolutie als die geweld ondersteunt Lees meer..

Putin: verband situatie in Noord-Afrika en Westerse olie en gas belangen Lees meer..

Engeland: inzet grondtroepen In Libië niet uitgesloten Lees meer..

China, Rusland en Libanon verhinderen veroordeling VN Syrië Lees meer..

Syrië: gevecht bij Libanese grens Lees meer..

Rusland voor nauwere militaire samenwerking met China Lees meer…

Minister buitenlandse zaken China gaat Egypte bezoeken Lees meer…

Banden Iran en Egypte aangehaald Lees meer..

Syrië: oppositie bewapent zich, grenzen dicht tegen wapensmokkel update geopolitiek 44

Syrië: oppositie bewapent zich, grenzen dicht tegen wapensmokkel

De situatie in Syrië is de afgelopen week verder geëscaleerd met de beslissing van het regime van Assad om met troepen de grenzen zoveel mogelijk af te sluiten. Het geeft aan dat Assad in steeds grotere problemen is gekomen. De noodmaatregel vormt een teken aan de wand en heeft natuurlijk gevolgen voor de economie van het land. Nu al staan aan de grenzen met Irak, Jordanië en Libanon duizenden vrachtwagens te wachten om doorzocht te worden. Het doorzoeken van de konvooien hebben nu al de Syrische economie grote schade toegebracht. Winkels en fabrieken hebben tekorten aan voedsel en grondstoffen en dit zal de onrust verder aanwakkeren. De grenzen met Irak, Libanon en Jordanië kunnen onmogelijk hermetisch afgesloten worden maar toch is voor deze optie gekozen om de wapensmokkel zoveel mogelijk in te dammen. Want ook geld en infiltranten komen via de smokkelroutes het land binnen. De oppositiegroepen zijn zich dus aan het bewapenen en gebruiken ze ook. De onrust in het gehele land is verder toegenomen en zal zeker niet ophouden. De Syrische militaire top staat voor een bijna onmogelijke opgave: de grenzen dichthouden, binnenlandse onrust indammen en hit and run aanvallen op troepen tegen gaan. Het zal naar verwachting slechts een kwestie van tijd zijn voordat dit niet meer gaat lukken.

Een zorgelijke ontwikkeling is dat de diverse oppositie groepen vanuit de buurlanden steun ontvangen in de vorm van geld, wapens en strijders. Syrië beschuldigt nu politieke oppositie in Libanon er openlijk van wapens te leveren aan de diverse oppositiegroepen in Syrië. Dit werkt destabiliserend op de al gespannen situatie in Libanon. Er bestaat en nu een reële kans dat zowel in Libanon en Syrië een burgeroorlog ontstaat die beide landen uiteen doet vallen in diverse kleinere gebieden die langs religieuze scheidslijnen ontstaan. Zodra het regime Assad gevallen is zal men zich tegen elkaar keren.

Syrië beschuldigt Saoedi-Arabië van wapensmokkel naar oppositie

Dat de effecten van de onrust niet tot Syrië en Libanon beperkt blijven geeft de Syrische beschuldiging aan het adres van Saoedi-Arabië aan. Het land wordt ervan beschuldigd via Libanon, Irak en Jordanië de opstand in Syrië met geld en wapens te ondersteunen. Dit houdt in feite in dat Saoedi-Arabië betrokken wordt bij wat zich steeds meer ontwikkelt tot een groot conflict in dit deel van het Midden-Oosten. We zien dus nu dat de uitstralingseffecten van de ontstane situatie in Syrië zich nu aan het uitbreiden zijn naar zowel Libanon als Saoedi-Arabië, dat zich door het bezetten van Bahrein steeds meer lijnrecht tegenover Iran opstelt. Iran ziet haar geostrategische positie in de regio steeds ver afkalven door de recent ontwikkelingen. De strategische voorposten Libanon en Syrië lopen nu een steeds grotere kans verloren te gaan…

Iran en Saoedi-Arabië: snelle verslechtering wederzijdse betrekkingen

De bezetting door Saoedi-Arabië van Bahrein en de onderdrukkink van Shiitische oppositie in zowel Bahrein als in het eigen land heeft natuurlijk de verhoudingen met Iran geen goed gedaan. De strategische positie van Iran in de regio is met de bezetting van Bahrein een zware klap toegebracht. Tegen deze achtergrond moet de Iraanse dreiging om militair in te grijpen aan het adres van Saoedi-Arabië gezien worden. Dit is een voor Iran ongewoon scherp dreigement, normaliter onthoudt men zich van dergelijke uitspraken en is Iran meer terughoudend. Maar de situatie is nu voor Iran veel dreigender geworden dan dat vorig jaar nog het geval was. De geopolitieke problemen stapelen zich nu voor het land op, zeker nu ook de bondgenoot Syrië dreigt weg te vallen en voorpost Libanon wankelt. Ongewone en extreme situaties kunnen ook ongewone en extreme reacties provoceren. Het Iraanse dreigement moet dus zeker niet te licht worden opgevat. Iran is nu in het nauw gebracht en moet nu snel op één of andere manier reageren, de vraag is nu op welke manier en in welke vorm dat gebeurd.

Iran en Saoedi-Arabië zijn elkaars concurrenten in de regio en wat geostrategische positie in de regio richting Centraal-Azië betreft heeft Iran wel de nodige troeven in handen. Zeker als daarbij de geplande pijplijnprojecten en de goede relaties met Turkije, Rusland en China betrokken worden.

Maar de grote troef voor Saoedi-Arabië is de steun van de VS en die is in de regio met een sterke militaire presentie aanwezig en werkt gestaag aan regime change in Iran. Militair gezien is Iran dus in een steeds moeilijker positie komen te verkeren. Een directe militaire confrontatie met de VS is dan weliswaar tot nu toe uitgebleven maar de dreiging van een militair conflict met haar concurrent Saoedi-Arabië is daar voor teruggekomen en dat is zeker geen aanlokkelijk vooruitzicht voor zowel Iran als de rest van de wereld. Een gewapend conflict tussen beide landen zal ernstige consequenties voor de olieproductie en export in de regio hebben…

Libië: inzet van grondtroepen komt dichterbij

De ontstane patstelling in het land is de afgelopen week alleen maar duidelijker aan het licht gekomen. De luchtaanvallen van de coalitie zijn niet effectief genoeg gebleken en kunnen slechts geleidelijk de militaire capaciteit van Gaddafi aantasten. Hij heeft in het westen van het land steun van diverse stammen en die steun zal niet afnemen. Zijn machtsbasis is de betrekkelijk kleine gearabiseerde Berberstam, de Gadaffa, maar de andere stammen in het westen hebben zich met hem verbonden. Sirte en Sabha zijn de plaatsen waar de stam van Gaddafi haar machtsbasis heeft.

De strijd in Libië ontwikkelt zich steeds meer tot een interne stammenstrijd die het karakter heeft aangenomen van een burgeroorlog. Die als er geen verder ingrijpen van buitenaf komt, lange tijd kan voortduren. En dat is wat de coalitie natuurlijk wil voorkomen, een verdeling van het land in een westelijk door Gaddafi gecontroleerd deel en een door de rebellerende stammen in oostelijk deel zal de olieproductie en export voor lange tijd stilleggen. De EU bevindt zich dus onder tijdsdruk om snel een oplossing te forceren. De inzet van grondtroepen kan daarvan deel uitmaken maar heeft ook grote risico’s. Het gaat daarbij om een kostbare en grootschalige operatie die veel troepen en materieel zal vergen en als men te weinig middelen inzet zal het resultaat alleen maar zijn dat men een langdurige oorlog in het land moet voeren. De politieke kosten van een dergelijke actie zijn ook groot de verhoudingen tussen de EU en Rusland zullen sterk bekoelen. De Russische minister van buitenlandse zaken, Lawrow, heeft voor ernstige consequenties gewaarschuwd als het tot een inzet van grondtroepen mocht komen….

Trendlinks:

Syrië: Libanese politieke beweging  geeft oppositie wapens en geld Lees meer..

Protesten Syrië houden aan, wapensmokkel vanuit Irak Lees meer..

Saoedi-Arabië dreigt betrekkingen met Iran te verbreken Lees meer..

Iran: adviseur geestelijk leider dreigt Saoedi-Arabië met militair ingrijpen Lees meer…

Rusland en NATO: twistpunten raketschild en Libië Lees meer…

Putin: zelfstandig sterk Rusland voorkomt buitenlandse inmenging Lees meer…

Putin: zeegedeelte Nord Stream in juli 2011 klaar, oktober levering aan EU Lees meer..

Lawrow: inzet grondtroepen in Libië heeft ernstige gevolgen Lees meer..

Libië: EU wacht op toestemming VN voor inzet grondtroepen Lees meer..

Libië: Frankrijk en Italie sturen militaire teams naar rebellen Lees meer..

Libië: rebellen accepteren grondtroepen Lees meer..

Pentagon: inzet drones in Libië Lees meer…

Syrië: onrust verspreidt zich en ontwikkelt zich tot opstand update geopolitiek 43

Syrië: onrust verspreidt zich en ontwikkelt zich tot opstand

De afgelopen week heeft de onrust zich verder over het grote delen van het land verspreid en begint steeds meer de vorm aan te nemen van een opstand. Er zijn tekenen die er op wijzen dat ook delen van de machtsbasis van Assad nu rebelleren. Het gaat hierbij om de Allawietische stammen die tot voor kort hem nog steunden. De Knaan stam van het dorp Bhamra in het noorden van het land heeft zich nu bij de opstand aangesloten. Het vormt een teken aan de wand voor Assad en nu de onrust ook de tweede stad van Syrië, Aleppo, bereikt heeft is het regime in grote moeilijkheden gekomen. Maar daar blijft het niet bij, in de Koerdische steden in het noorden zijn is het ook onrustig geworden. De Druzen in de bergen die de grens vormen met Libanon zijn eveneens aan de opstand tegen het regime gaan deelnemen.

De onrust gaat nu de vierde week in en het ziet er naar uit dat de situatie alleen maar verder kan escaleren. Assad gebruikt alle machtsmiddelen die hij heeft om de opstand de kop in te drukken, maar tot nu toe is hij daar niet in geslaagd. Tot nu toe zijn er vele tientallen doden gevallen. Een nieuwe ontwikkeling is dat de oppositie nu ook gebruik is gaan maken van vuurwapens. In de stad Deraa in het zuiden en in het noorden zijn er vuurgevechten geleverd tussen het leger en de demonstranten. Tussen Latakia en Banias zijn negen Syrische militairen gedood toen ze in een hinderlaag liepen. Naast de gewelddadige demonstraties vinden er nu dus ook hit and run aanvallen op Syrische troepen plaats. De druk neemt dus sterk toe op het regime dat in eerste instantie inzet op geweld om de macht te behouden. Het is onwaarschijnlijk dat deze aanpak op de lange termijn succes zal hebben.

Onrust Syrië dreigt Libanon bij conflict te betrekken

Nu de Druzen in Syrië ook deelnemen aan de opstand is de kans op escalatie sterk toegenomen. Als deze ontwikkeling voortduurt, is het slechts een kwestie van tijd dat de Druzen in Libanon zich in het conflict in Syrië gaan mengen. Mocht dat gebeuren dan bestaat de kans dat Hezbollah, dat Assad steunt, zal reageren tegen de Druzen in Libanon. En dan is er sprake van een gevaarlijke destabilisatie in zowel Libanon als Syrië. Dit heeft natuurlijk gevolgen voor de situatie in de gehele regio. Israel voort ondertussen de druk op Libanon verder op met militaire machtsdemonstraties in de regio. Deze week hebben weer grensschendingen plaats gevonden door Israëlische tanks en vliegtuigen. Israel volgt natuurlijk nauwlettend de ontwikkelingen in Syrië. Een verzwakking van het regime van Assad zal Israël goed uitkomen maar een ineenstorten van het regime kan voor Israël in houden dat men mogelijk een extremer regime terugkrijgt. Militair is het land al geruime tijd op alle eventualiteiten voorbereid.

Iran: versterking grenzen om destabilisatie tegen te gaan

Naast Israel volgt natuurlijk ook Iran de ontwikkelingen in Syrië, voor Iran gaat het daarbij om de bondgenoot Syrië en positie van Libanon en Hezbollah. Er bestaat een gerede kans dat de beide voorposten van Iran in de confrontatie met Israël en het Westen verloren gaan. Voor Iran staat dat op het spel met de aan de gang zijnde destabilisatie van Syrië. Mocht dit daadwerkelijk gebeuren en het ziet er steeds meer naar uit dat op termijn Assad het veld moet ruimen dan zijn de geopolitieke machtsverhoudingen in de regio definitief ten nadele van Iran gewijzigd. De aandacht zal zich dan weer gaan richten op Iran dat dan een belangrijke troef in de confrontatie met het Westen kwijt zal zijn. Het is dan ook niet verwonderlijk dat Iran nu bezig is haar grenzen te versterken en probeert op deze wijze infiltratie en destabilisatie in het eigen land te voorkomen. Iran ondervindt in toenemende mate problemen in de directe omgeving zoals de gespannen verhouding met de Verenigde Arabische Emiraten en Saoedi-Arabië over de situatie in Bahrein laat zien. Iran is weer in het defensief gedrongen en raakt in de regio steeds verder geïsoleerd…

Libië: onderhandelingen en luchtaanvallen

Afgelopen zondag heeft de Afrikaanse Unie een onderhandelingsdelegatie onder leiding van de Zuid-Afrikaanse president, Jacob Zuma, in Tripoli onderhandelt met de Libische regering. De onderhandelingen hebben geen succes gehad. Gaddafi wil niet opstappen en dat is wat de coalitie, de Eu en de VS willen. Maar tegelijkertijd is met de delegatie ook het voormalige hoofd van de Duitse  inlichtingendienst, Ernst Schmidbauer, in Tripoli geweest om met leden van de Libische regering te onderhandelen. Het resultaat van deze gesprekken is onbekend maar wel is naar buiten gekomen dat men bereid is te onderhandelen als de positie van Gaddafi gehandhaafd blijft. Het is duidelijk dat Duistland ook achter de schermen er alles aan wil doen om het conflict in Libië zo snel mogelijk te beëindigen. Het land stelt zich lijnrecht op tegenover Engeland en Frankrijk die met de luchtaanvallen willen doorgaan tot Gaddafi opstapt. De positie van Duitsland is in lijn met de positie die de BRICS landen innemen.

Brazilië, Rusland, India, China en Zuid-Afrika hebben nog eens nadrukkelijk verklaard tegen het huidige optreden van de NATO in Libië te zijn. Medwedew heeft in China tijdens het BRICS topoverleg verklaard dat hij uitdrukkelijk tegen het ruim uitleggen van de VN resolutie ten aanzien van Libië is. Luchtaanvallen op grondtroepen zijn volgens hem nooit de bedoeling geweest van de resolutie. De luchtaanvallen op doelen in Libië gaan ondertussen gewoon door en de impasse die is ontstaan zal nog wel enige tijd voortduren, ondanks de recente onderhandelingspogingen….

Trendlinks:

Syrië: protesten breiden zich uit naar Aleppo Lees meer..

Opnieuw doden bij aanhoudende onrust Syrië Lees meer..

Libanon: grensschendingen door Israëlische tanks en vliegtuigen Lees meer..

Iran: kerncentrale Bushehr online binnen 2 maanden Lees meer..

Iran wil terreur aan grenzen onderdrukken Lees meer..

Top official Witte Huis naar VAE en Saoedi-Arabië Lees meer..

Libanon: grensschendingen door Israëlische tanks en vliegtuigen Lees meer..

CSTO wil in Libië aan vredesmissie meedoen Lees meer..

UK, Frankrijk en VS: luchtaanvallen gaan door tot Gaddafi opstapt Lees meer..

Duitsland stuurt onderhandelaar naar Libië Lees meer…

Medwedew: misbruik VN resoluties is een gevaarlijke ontwikkeling Lees meer..

Egypte: protesten richten zich tegen leger Lees meer..